NDT Bobath jest metodą rehabilitacji dzieci i dorosłych. Stosuje się ją w zaburzeniach funkcji układu

nerwowego.

Zastosowanie metody Bobath u dzieci i niemowląt jest bardzo szerokie. Najczęstszymi wskazaniami do

terapii są:

• uszkodzenia mózgu (mózgowe porażenie dziecięce, udar);

• zaburzenia rozwoju psychoruchowego;

• zaburzenia napięcia mięśniowego (np. asymetria ułożeniowa, wzmożone napięcie mięśniowe,

obniżone napięcie mięśniowe);

• kręcz szyi;

• porażenie splotu barkowego;

• problemy ortopedyczne;

• zespół Downa;

• rozszczep kręgosłupa;

• zaburzenia dotykające wcześniaki.

Nie ma przeciwwskazań do stosowania metody NDT Bobath u niemowląt i małych dzieci.

Założenia metody NDT Bobath:

• regulacja napięcia mięśniowego: obniżanie wzmożonego i podwyższanie obniżonego napięcia

mięśniowego;

• hamowanie nieprawidłowych odruchów;

• wyzwalanie ruchów prawidłowych lub jak najbardziej zbliżonych do prawidłowych;

• wykorzystywanie zdobytych umiejętności w codziennym życiu, aby utrwalić osiągnięcia.

Metoda umożliwia między innymi:

• wczesne zdiagnozowanie zaburzeń OUN (ośrodkowego układu nerwowego);

• ocenę dojrzałości OUN oraz jego funkcjonowanie;

• programowanie działania usprawniającego;

• ocenę zaburzeń motorycznych przez analizowanie wzorców postawy i ruchowych (ich jakości)

podczas działań spontanicznych, które wykonuje dziecko.